.......
پيشاني خود پنهان، بر پنجه ي خود كردم...
تا داغ شـكـسـتـن را.. از خـلـق كـنـم پـنـهـان...
اما تــو كـه مـي بـيـنـي... اما تــو كه مـي دانـــي...
تنهاترم از تنها...
اي يـــاور بـي يـــاران...
اين دست من و... اين دست مـن و اين تـــو...
بس كن دگر اين بازي..!
آخـر به چه مي نــازي!؟؟؟
خـــود مي شكني آســـان.. هر چيز كه مي سازي...
يــك تــن بـوَد از مـا تـــو... اي رهــبـــر گمراهان...
يــا مــي كــــشـــيام بـا خــــود... يـــا مي كِــشــمــت آســــــان...
نه صبح جلا دارد.. نه ســيــنــه صــفا دارد..
اندوه غروبـــي نـيـسـت.. امــيــد به فردا چــيــســت!؟
امــشــب غم و .. فردا غـــــــم... بي عــشــقــم و بــي عــالــم..
تــنــهــاتــرم از تـــنـــهـــا... اي يـاور بـي يــاران...
ايــنك مـن و.. ايـنـك تو... داد دل مــن بـسـتـان..
از صـفـحــهي اين گــيــتــي، مـحوم كـن و پـاكم كـن...
تا با تو در آميزم... تا با تو در آميزم...
خُـردم كن و خـاكم كن...